काय सांगु, तुम्हाला त्यांचा संसार कसा होत?
सरस्वतीच्या जोडीला लक्ष्मीचा त्यांच्या घरात वास होता !
सर्व सुखं त्याला मिळाली होती,
कष्टाच्या अन विश्वासाच्या चाकांवर संसारगाडी सुखानं नांदत होती.
पण नियतीलाही त्यांच सुख बघवत नव्हतं,
मित्रांना त्याच्या यशाचं गुढच उलगडत नव्हतं,
मित्रांनी मग त्याला आता त्यांच्यात ओढला..
मैत्रीच्या खातरं त्याला दारुचा नाद लावला..
कधी देशी तर कधी विदेशी एकत्र त्यानं मिक्स केली,
जुगारात आपली कष्टाची कमाई नकळ्त ओतायला सुरु केली.
टाळ-मॄदुंगाचा जेथे नाद घुमायचा,
तिथं आता शिव्या अनं भांडणाची जागा होती..!
ज्या पत्नीला तळहाताच्या फोडाप्रमाणं जपलं,
आज तिलाच त्यानं बडवलं होतं.
आपल्या पतीला तीनं समजवण्याचा फार प्रयत्न केला होता,
पण दिवसेंदिवस तो दारुच्याच आहारी गेला होता.
कर्ज वाढतं चाललं , वसुल करणारे सारखी चकरा मारायची,
त्यांना उत्तर देतांना त्याची बायको-पोरं रडायची.
त्याला अन त्याच्या दारुला ती कंटाळली होती,
लेकरांना घेऊन तीनं त्याच्या घराची पायरी ओलांडली होती.
बायकॊ गेल्याच्या दुखाःन तो आणखी दारुच्या जवळ गेला,
परिस्थितीशी लढायला तो आता एकटाच राहिला.
सकाळी मंदिर तर रात्री मस्जीदचा त्यानं आसरा घेतला,
होत्याच नव्हतं केलं पण दारुचा नाद नाही सोडला.
वेगवेगळ्या आजारांची त्याची आता मैत्री झाली होती,
शेवटच्या क्षणी त्याला अस्तित्वाची जाणीव झाली होती...
खुप रडला...स्वतःवरच चिडलां...
पश्चाताप करत त्यानं जुणे दिवस आठवतच जीव सोडला...
अशी होती ही प्रमादाची कथा....
दारुच्या दुष्परिणामांची कित्येक घर सांगतायं अशीच व्यथा....!
सरस्वतीच्या जोडीला लक्ष्मीचा त्यांच्या घरात वास होता !
सर्व सुखं त्याला मिळाली होती,
कष्टाच्या अन विश्वासाच्या चाकांवर संसारगाडी सुखानं नांदत होती.
पण नियतीलाही त्यांच सुख बघवत नव्हतं,
मित्रांना त्याच्या यशाचं गुढच उलगडत नव्हतं,
मित्रांनी मग त्याला आता त्यांच्यात ओढला..
मैत्रीच्या खातरं त्याला दारुचा नाद लावला..
कधी देशी तर कधी विदेशी एकत्र त्यानं मिक्स केली,
जुगारात आपली कष्टाची कमाई नकळ्त ओतायला सुरु केली.
टाळ-मॄदुंगाचा जेथे नाद घुमायचा,
तिथं आता शिव्या अनं भांडणाची जागा होती..!
ज्या पत्नीला तळहाताच्या फोडाप्रमाणं जपलं,
आज तिलाच त्यानं बडवलं होतं.
आपल्या पतीला तीनं समजवण्याचा फार प्रयत्न केला होता,
पण दिवसेंदिवस तो दारुच्याच आहारी गेला होता.
कर्ज वाढतं चाललं , वसुल करणारे सारखी चकरा मारायची,
त्यांना उत्तर देतांना त्याची बायको-पोरं रडायची.
त्याला अन त्याच्या दारुला ती कंटाळली होती,
लेकरांना घेऊन तीनं त्याच्या घराची पायरी ओलांडली होती.
बायकॊ गेल्याच्या दुखाःन तो आणखी दारुच्या जवळ गेला,
परिस्थितीशी लढायला तो आता एकटाच राहिला.
सकाळी मंदिर तर रात्री मस्जीदचा त्यानं आसरा घेतला,
होत्याच नव्हतं केलं पण दारुचा नाद नाही सोडला.
वेगवेगळ्या आजारांची त्याची आता मैत्री झाली होती,
शेवटच्या क्षणी त्याला अस्तित्वाची जाणीव झाली होती...
खुप रडला...स्वतःवरच चिडलां...
पश्चाताप करत त्यानं जुणे दिवस आठवतच जीव सोडला...
अशी होती ही प्रमादाची कथा....
दारुच्या दुष्परिणामांची कित्येक घर सांगतायं अशीच व्यथा....!
No comments:
Post a Comment